04 januari 2012

Nachtelijke gesprekken

Net voor wij gaan slapen, geef ik mijn slapend zoontje nog voorzichtig een zoen. Net voor de deur helemaal dicht is, hoor ik: “Papa!”
Ik ga terug naar binnen: “Ja, wat is er, ventje?”
“Is het al ochtend?” vraag hij met een lage, slaperige stem.
“Neen, man, wij gaan net slapen. Het is nog lang geen ochtend. Slaap maar terug.”
“Duurt het nog lang voor ik mag opstaan?”
“Ja, het duurt nog lang,  hoor. Doe je oogjes nu maar dicht en slaap maar.
“Papa, ik wil 's avonds politieman worden. Maar niet echt, hé.”
“Okee, vriend.”
Ik vertelde de volgende ochtend wat hij mij vertelde, en hij wist het nog. Hij vond het zelfs grappig.

20:38 | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.