30 november 2011

Boos (1)

Ik ben soms boos. De kindjes vinden dat niet zo leuk. Hoewel...
De laatste keer was ik boos op de jongste vent. Even later schuift hij een blad onder mijn neus (hij is eigenlijk al niet meer boos dan).
“Dank je wel, vent.”
“Het is een kriebel krabbel tekening, papa. Omdat ik boos op je ben.” Inderdaad, de tekening is wat gekriebel met een rode stift.
Rechts boven staat echter ook een hartje: “Waarom staat dat daar, vent?”
“Dat is een hartje. Omdat ik je ook lief vindt.”

20:36 | Commentaren (0)

29 november 2011

Afscheid

De nichtjes en het neefje waren blijven slapen. De volgende ochtend ging niet zo goed. Lang gebabbeld 's avonds, en vroeg wakker 's ochtends. Het humeur was dan ook navenant.
“Okee, als jullie zo slecht gezind, maken jullie dan maar eten, dan heb ik geen zin.” Ik zei het al lachend, maar ze begonnen er aan en weg was het slechte humeur. Het was zelfs leuk. Ze mochten prefab spaghetti maken, zo uit een pakje. Ze hebben water gekookt, saus gemaakt, af en toe iets gevraagd. Ze dekten zelfs de tafel.
Soms moet je creatief zijn...

20:33 | Commentaren (0)

28 november 2011

Onverwacht

Soms doen je kinderen iets onverwacht. Soms iets leuks, soms iets minder leuk.
Mijn dame was naar een tweedehands-beurs. (Het doel is om onze zolder wat te legen. Nog 5343 keer, en hij is leeg.)Ik hoorde haar de oprit oprijden, en zei spontaan: “Kom, we gaan mama helpen de wagen te legen.”
En hup, ze hielpen alle drie mee, en tien minuten later was de wagen leeg. Mijn dame en ik stonden er zowaar wat bij te kijken.
Echt leuk, drie kinderen. Misschien, als we er nog een stuk of wat bijmaken, moeten we nog minder doen?

20:32 | Commentaren (0)

24 november 2011

Lang leven

“Papa, ik ga nog veel leven, hé?” vraagt de jongste man.
“Ja, ventje, waarschijnlijk wel.”
“Ik droom altijd dat ik ga doodgaan.”
Ik verzeker jullie, dan heb je wel even gedaan met praten. Een vijfjarig kind dat droomt over doodgaan? Hij heeft het nadien gelukkig niet meer gezegd, dus ik betwijfel of het elke nacht zo is. Maar toch...

20:30 | Commentaren (0)

23 november 2011

GPS

Ik rij met de wagen naar school. De GPS staat natuurlijk af, want ik weet waar de school is.
“Nog twee honderd meter en dan naar links.” hoor ik plots.
Vijf seconden later: “Nog één honderd meter en dan naar daar.”
Als ik achteruit rij : “Tuuut, tuuut, tuuut.”
Al die electronica in mijn wagen, dat heb ik allemaal niet nodig. Zonen zijn veel betere gps'en.

20:29 | Commentaren (0)

22 november 2011

Meisjes zijn...

De jongste vent mocht naar een verjaardagsfeestje. Nadien kwam ik hem ophalen. Ik praatte nog wat met de mama, en zij zei: “ ‘t Is wel een grappig ventje. Hij zei: meisjes zijn miserie. Heeft hij zussen misschien?”
Aiai. Dat heb ik hem geleerd, om ons wat te verdedigen tegen de overmacht aan vrouwen in ons gezin. Wij jongens, wij vormen één front, en wij verdedigen ons tegen de meisjes. Ik had natuurlijk kunnen verwachten dat hij dat buiten ons gezin ook zou vertellen...

20:27 | Commentaren (0)

21 november 2011

Zwemmen (6)

Op de terugweg naar school zat de juf achteraan.
“Ik zit hier tussen mijn harde kern.” De meer actieve kinderen, en die af en toe iets minder deden wat de juf vroeg, denk ik zo. De kinderen met 'luie oortjes', zoals mijn zoontje zegt. Hij was er trouwens niet bij, maar hij zat natuurlijk naast mij in de bus. Ik heb niet durven vragen of hij daar ook tot de harde kern hoorde.
(Achteraf heb ik het gevraagd, en de juf zei van niet - niet dat ik het nu écht weet natuurlijk.)

19:27 | Commentaren (0)

17 november 2011

Zwemmen (5)

Je ziet ook dat ze op die leeftijd (5) al goed weten wat mag en wat niet. Ze mochten op het kleine glijbaantje naar beneden, maar zittend. Niet op de rug, of met de handen vooruit, of schuin. Ik heb er ook eventjes gestaan, en echt waar, je draait je rug en ze glippen er snel tussen op hun buik. Het zijn ook altijd dezelfde kindjes. (Ik moet eerlijk zeggen dat mijn zoon het ook deed.)

19:26 | Commentaren (0)

16 november 2011

Zwemmen (4)

Een ander kindje was nog maar net in het dorp, en wou zijn kleren aantrekken zonder zich af te drogen. Ik zag het water zo op zijn rug staan. Ik heb hem dan wat geholpen. Het jongetje sprak geen Nederlands, maar vond dat precies geen groot probleem. Zou hij zich niet af en toe eenzaam voelen?

 

20:24 | Commentaren (0)

15 november 2011

Zwemmen (3)

Allemaal onmiddellijk in het bad?
Neen, niet allemaal. Twee stonden aan de rand verbaasd te kijken naar hun vriendjes. Ze hadden duidelijk geen ‘ervaring’.
Ik vond het zielig. Zo word je ook met je neus op de feiten gedrukt: niet iedereen neemt zijn kleuter mee naar het zwembad. Omdat ze niet willen, maar misschien ook omdat ze niet kunnen. Die kinderen kunnen daar uiteindelijk niets aan doen, hé?
Ik heb dan een handje genomen en één van die kindjes wat aangemoedigd om het zwembad in te gaan. Door veel aanmoedigend geknik en oogcontact (en de juf) zaten ze op het einde toch in het water.
De juf vertelde trouwens dat er veel verschil was met tien jaar terug. Toen waren er heel veel kinderen die nog nooit een zwembad gezien hadden. Nu bijna geen enkel meer.

20:22 | Commentaren (0)

14 november 2011

Zwemmen (2)

Ze hadden allemaal nog redelijk vlug hun zwembroek aan, dankzij de aanwezige ouders. Je moet trouwens niet denken dat het lang duurt voor ze in dat zwembad zitten, hoor. Geen treuzelende kleuters. Neen, op 5 seconden waren ze allemaal in het kinderbadje aan het schreeuwen, spatten en zwemmen.
“Fantastisch om naar te kijken, hé?” vroeg ik aan de juf.
“Ja, absoluut.” zei ze. (Ze meende het en ik was blij, want goede juffen moeten gelukkig worden van hun kinderen.)
Je wordt gewoon blij door ze te zien spelen en lachen.

20:21 | Commentaren (0)

10 november 2011

Zwemmen (1)

Zo af en toe ga ik eens mee op klasuitstap. Omdat ik dat superleuk vind, omdat mijn kinderen dat leuk vinden, en omdat ik daar veel leuke dingen zie. Het gevolg is dat ik veel verhaaltjes kan schrijven...

20:20 | Commentaren (0)

09 november 2011

Vakantie

Dit had ik nog ergens opgeschreven (het is al lang geleden).
Na de veertien dagen vakantie kwamen de kinderen weer thuis. Na vijf minuten waren ze al met hun speelgoed bezig. Ze vertelden ook dat ‘het huis zo groot was’. We kwamen van een staancaravan. Eindelijk terug in hun eigen bed, en oh ja: terug TV en computer!
Zo was thuiskomen toch nog wel leuk.

20:19 | Commentaren (0)

08 november 2011

Oud

“Papa hoe oud zijt gij?”
“38.”
“Unh? En ik 5. Zo kort nog maar...”
Mijn zoon leert een bredere wereld kennen...

20:19 | Commentaren (0)

07 november 2011

Sleutelgat

Het gebeurt al eens dat ik mij even afzonder op een privaat plekje. Bij voorkeur op het toilet. Soms, heel soms laat ik daar wel eens iets achter, zoals elke gezonde mens. En nog soms-er, nog zeldzamer, stinkt dat een heel heel klein beetje. Een zweempje licht geparfumeerde toets.
Gelukkig is daar mijn jongste meid die mij daarin stimuleert en aanmoedigt: “Papa, het stinkt doorheen het sleutelgat.”

20:17 | Commentaren (0)

03 november 2011

Verdrietig

 We zijn op stap met een groep vrienden en zitten in een restaurant. De kinderen zitten samen aan aparte tafels. Ik zie ze drank bestellen. Plots komt de jongste meid huilend bij mij.
“Papa, ik heb een Fanta besteld maar ik wou eigenlijk een Ice Tea. Wil jij vragen of ze verwisselen?”
“Neen, meid. Ga zelf naar de mevrouw die je drank bestelde en vraag je of je nog kan verwisselen.”
(Dit is om hun zelfstandigheid wat te vergroten, en dat hebben ze wel nodig.) Ze stribbelt eerst wat tegen, en gaat dan weg.
Even later komt ze hard huilend bij mij: “De mevrouw zei dat het niet meer ging, dat het te laat was.”
Ze gaat het dan gaan vragen, tegen haar zin en met al haar moed, mijn kleine meisje. Dan zegt die barvrouw nog hard: “Neen, het gaat niet.”
Echt waar, dan heeft ze verdriet, echt diep kinderverdriet: een het-is-niet-eerlijk gevoel. De tranen komen dan echt uit het diepste van haar hart. Je voelt gewoon de pijn die ze heeft. Ik ben dan maar aan de toog gaan vragen van er een Ice Tea bij te zetten, en vijf minuten later was ze buiten al weer vrolijk aan het rondhuppelen.
Ze is echt hypergevoelig voor onrechtvaardigheid.

 

20:14 | Commentaren (0)

02 november 2011

Slim

Hij is echt slim, mijn zoontje. Als hij weer iets ondeugend heeft uitgestoken, gebruikt hij zijn charmes. Hij houdt zijn hoofd wat schuin, en zegt: “Ik ben wel nog klein, hé!”
Hij kijkt dan een beetje beteuterd. Soms helpt het echt en schieten we in de lach.

20:13 | Commentaren (0)

01 november 2011

Slang

Mijn schoonbroer is een beetje gek. Hij houdt een slang in een terrarium. Het staat ergens veilig boven op een kast, zodat geen kind (klein of groot) er aan kan. Op het verjaardagsfeestje van hun jongste spruit haalde hij de slang er even uit. Eerst bekeek mijn zoontje het een beetje van op een afstand. Maar toen mijn schoonbroer vroeg wie de slang even wou aaien, was hij er als de kippen bij. Net zoals bij mestkevers, dikke harige spinnen of andere lieve diertjes. Hij gaat alles van dichtbij gaan bekijken en heeft nergens schrik van.

20:12 | Commentaren (0)