20 juli 2011

Avondritueel (2)

Tegenwoordig tel ik zelfs af op mijn vingers. Ik begin dan met mijn duim omhoog te steken, en dan drie andere vingers (voor diegene die niet zouden weten hoe dat moet).
De eerste keer dat ik dat deed, keek hij schaapachtig naar mijn vinger. De keren daarna stak ik mijn duim op. Je zag hem echt tien seconden denken, en hij zei: “Ah papa, ik dacht dat je een duim opstak omdat ik flink was.”
Het leukste is dat hij dan lacht met het grapje. Hij herkent humor en lacht er mee!

20:36 | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.