Verhalen van een papa

21 mei 2012

Lachen (1)

Een taak van papa’s is om ook eens zot te doen. De eettafel is daar een geschikte plaats voor. Zo gebeure het al eens dat ik mijn enthousiasme plots een volledige boterham in mijn mond steek en dan probeer te praten. Hilarisch vinden de kindjes dat.
Wat je als papa ook niet mag onderschatten is kopieergedrag. Je mag er zeker van zijn dat de een of de andere je dan ook na doet. De jongste vent nam dus met veel zwier een halve boterham en propte dat in zijn mond. We zaten daar allebei heel hard te lachen.
Dat was mijn pedagogische taak voor die dag.

20:20 | Commentaren (0)

17 mei 2012

Zwemmen

Vanuit de cafetaria kunnen we de jongste meid goed zien zwemmen. Op een keer keken we door het raam. Ze zag dat we keken, en iedere keer als ze langskwam deed ze koprollen in het water. En ook toen was die prachtige lach daar terug. (Nu bedenk ik net iets: dat heeft ze van haar moeder, die mooie lach!)

20:19 | Commentaren (0)

16 mei 2012

Foto

Op onze koelkast hangt een heel erg coole foto. Mijn jongste dochter, onder water, met haar mooiste glimlach. Ze lacht altijd ongelooflijk mooi tijdens het zwemmen. Dikwijls heeft ze aanvankelijk geen zin, maar eenmaal in het water: lachen!

20:19 | Commentaren (0)

15 mei 2012

Boodschappen

De oudste meid en ik deden boodschappen in een grote winkelstraat.
“Kom meid, we gaan hier nog eens binnen.”
Ze ging vlotjes binnen, alleen, want ik stond vrolijk te wachten op het voetpad. Ze vertraagde wat, en keerde dan snel terug.
“Papa!” riep ze verwijtend.
“Wat is er, meid?” vroeg ik onschuldig.
Haha, ik had haar een lingerie winkel laten binnenstappen. Ze heeft een leeftijd waar dat soort grapjes al goed begint te lukken.

20:18 | Commentaren (0)

14 mei 2012

Samen uit

Een mens verandert al eens van werk. Er moeten dan ook een aantal praktische beslommeringen afgewerkt worden. Zo moest ik mijn wagen inleveren. Een vervelend werk, want ofwel rij je met twee, ofwel kom je terug met de trein.
Het laatste dus, en gelukkig niet alleen. Ik heb er dan maar een uitstapje van gemaakt, samen met de kleinste vent op de trein. Ook niet spectaculaire uitstappen zijn leuk!

20:18 | Commentaren (0)

02 februari 2012

Medelijden

De oudste meid, een nichtje en ik wachten op de jongste meid aan het zwembad. We kijken door het raam naar het water. Er staat een erg klein meisje op de springblok. Een groter meisje zwemt in het water en moedigt het klein meisje aan om te springen. Het kind begint stilletjes te huilen, met haar handen in haar mond.
Na tien minuten smeken en dreigen staan zeker 5 mensen rond het kind. Het kind springt nog altijd niet. Mijn hart huilt; ik wil naar binnen stappen en zeggen dat ze er moeten mee stoppen. Maar langs de andere kant: soms moet je kinderen wat forceren, soms moet je ze eens een duwtje geven...

20:53 | Commentaren (0)

01 februari 2012

Tijd

Ik vraag me af of de tijd sneller gaat omdat we nooit meer wachten op iets. Als mijn zoontje wacht op een vriendje dat komt spelen, dat zijn lange lange uren. Hij telt al af van ‘s ochtends. Elk uur vraagt hij hoe lang het nog duurt. Verschillende keren klaagt hij dat de tijd zo lang duurt.
Moeten we misschien wat meer wachten en/of verlangen? Gaat de tijd dan trager?

20:52 | Commentaren (0)

31 januari 2012

Hotel

Ik ben vorig jaar met de jongste vent op skivakantie getrokken. Dus wou ik eens iets terug doen voor de meisjes. Wij dus op een avond naar een hotel in Mechelen, en de dag daarop naar Technopolis en het speelgoedmuseum.
Ik denk wel dat ze het leuk vonden; ze waren nog nooit op hotel geweest. (Toch niet dat ze het zich herinnerden.) De oudste vond het leukste deel ‘kijken naar een tekenfilm op de ipad’.

20:52 | Commentaren (0)

30 januari 2012

Centerparcs

In Centerparcs kan je op de High Adventure Trail. Op 10 meter hoogte over dunne balken stappen. Je bent natuurlijk vastgemaakt aan een touw, maar toch. ‘t Zou niets voor mij zijn.
Mijn twee oudste meisjes hebben dat dus wel gedaan. Ik stond beneden meer te bibberen dan zij daar boven. Hoewel. Ze hebben allebei eens gehuild toen ze boven stonden. Een deel waar ze niet over konden, of toen ze bang waren te vallen.
Maar ze hebben het parcours toch twee keer afgelegd. Iedereen trots: zijzelf, maar wij nog veel meer!

20:51 | Commentaren (1)

26 januari 2012

Brug

Ik rij met de oudste en haar beste vriendin naar de muziekschool. We moeten daarvoor over een brug over water. Op een dag staat de brug open. Ik zit eerst zo wat te wachten, en dan zeg ik: “Kom, we stappen uit en we gaan kijken naar de boot die passeert.”
Achter mij veel bezorgde blikken. We stonden namelijk aan een verkeerslicht, met een hele rij auto’s achter ons.
“Neen, al die auto’s achter ons zullen kwaad zijn.”
“Maar neen. Kom.”
Die 50 meter naar het water waren waarschijnlijk erg lang, in hun ogen. Elke 5 seconden keken ze achteruit, om te zien of er geen bestuurders kwaad werden. Ze waren zo blij toen we terug naar de auto stapten.

20:50 | Commentaren (0)

25 januari 2012

Bed

(Ik denk dat de meerderheid van de verhaaltjes op deze blog te maken hebben met slapen gaan, of bedtijd.)
Op een avond komt de kleinste vent naar beneden en ik kom hem tegemoet op de trap.
“Wat is er, ventje?”
“Papa, mijn nagels zijn te lang en ze schuren tegen mijn dekentje.”
Zo’n groot probleem kunnen we niet onbehandeld laten. Ik knip zijn nagels, en als ik hem terug in zijn bed leg zegt hij: “Als het nu nog schuurt, ga ik mij serieus kwaad maken, hoor...“
Pfoei, ik was blij dat ze goed geknipt waren.

20:49 | Commentaren (0)

24 januari 2012

Groot geheim (2)

Onlangs vertelde ik het groot geheim opnieuw.
“Ik ga het bewaren op een stoeltje in mijn hart, papa.”
“Op een stoeltje in je hart? Heb je dat op school geleerd?”
“Ja. Opa zit ook op een stoeltje in mijn hart.”
Ik kijk hem aan. Hij voegt er aan toe: “Niet mee lachen, hé papa.”

Ik lach niet, maar vind het wel superlief. “Neen, vriend. Ik vind het leuk dat opa in je hart zit.”

20:48 | Commentaren (1)

23 januari 2012

Groot geheim (1)

“Ik ga je een groot geheim vertellen.”
Hij kijkt mij met verwachtingsvolle ogen aan. “Echt waar?”
“Ja, en je mag het aan niemand vertellen, hé?”
“Neen, echt niet, papa.”
“Beloofd hé, niet vertellen, aan niemand, hé. Echt echt niet...”
“Echt niet, papa.” Hij grijnst tot achter zijn oren.
Dan fluister ik in zijn oor: “Ik zie je supergraag.”
En dan roept hij voor het hele huis: “Papa ziet mij graag!”
“Stilletjes!” roep ik dan nog, maar te laat: iedereen weet het.

20:47 | Commentaren (0)

19 januari 2012

Kerkhof

Begin november ging mijn dame met de kinderen naar het kerkhof.
Zegt de oudste: “Zo veel mensen dat er al gestorven zijn, mama, daar word ik wel verdrietig van.”

20:46 | Commentaren (0)

18 januari 2012

Winden

Mijn zoontje heeft al hele theoriën. Zo kan hij uitgebreid uitleggen (vooral met voorbeelden) wat het verschil is tussen een scheet en een prot. Ik moet eerlijk zeggen dat ik het niet wist, voor mij was dat hetzelfde. Maar neen, beste lezers, het is niet gelijk.
Een prot is veel zwaarder. Een scheet is iets lichter. Het zou veel duidelijker zijn mochten jullie horen wat hij bedoelt.

20:45 | Commentaren (0)

17 januari 2012

Tekenen

In de trein zit een kind met een vrouw. Het kind tekent en legt uit wat ze tekent. De vrouw luistert maar half, maar dat is niet erg. Het kind verwacht ook niet veel antwoord.
Ik vraag me af: hoe kan een kind zich zo geconcentreerd bezighouden met simpelweg tekenen? En: moeten wij misschien ook wat meer tekenen?

20:44 | Commentaren (0)

16 januari 2012

Vertellingen

Hele verhalen vertelt hij. Met gebaren en intonatie, gelaatsuitdrukkingen en zwier. Tijd is nog wat moeilijk: wat is vandaag of morgen, gisteren of overmorgen?
Bijvoorbeeld: “Niet vandaag, een andere dag, toen we frieten gaan eten waren. Toen zei dinges dat ik naar frieten rook.”

20:44 | Commentaren (0)

12 januari 2012

Wafels eten

Wafels zijn dingen die je opeet. Ze zijn ook lekker.
Suiker is gewoon erg lekker.

Wafels en suiker zijn een ideale combinatie. Je kan namelijk elk gaatje in de wafel vullen met suiker. Tot aan de rand vullen, zelfs. Er kan dan redelijk wat suiker in zo’n wafel, dat kan ik jullie wel vertellen.
Sommige slimme kleine jongetjes benutten de wafel dan ook optimaal.

20:41 | Commentaren (0)

11 januari 2012

Nachteloze slaap

Ik voel een klein warm iemand naast mij kruipen. Ik word heel langzaam wakker (eigenlijk zijn dat graden van bewustzijn, en toen had ik 3 op 10 qua bewustzijn).
Ik kijk hoe laat het is. Het is half vijf. Ik vraag stilletjes aan mijn zoontje: “Wat doe jij hier, man?”
“Ah, ik moest eigenlijk naar het toilet.”
En hij is weg.
Ja, iedereen kan zich wel eens vergissen, hé.

20:43 | Commentaren (0)

10 januari 2012

Quick

In mijn levenslabo “de Quick” ontdek ik een andere zijde van de samenleving. En eerlijk is eerlijk, soms kom ik ook mezelf tegen.
Ik sta te wachten aan de toog. Er zijn redelijk wat wachtenden voor mij. Ik zie een vrouw staan wachten. Ze roept kwaad naar boven (daar zijn de toiletten): “Als jullie niet naar beneden komen, krijgen jullie geen eten!” Ze roept dat drie of vier keer, en dan komt er een meisje van een jaar of 9 naar beneden.
“Als je zus niet naar beneden komt, krijgt ze geen eten. Ze moet het zelf maar weten.”
De grote zus wil snel naar boven lopen om haar kleinere zus te gaan halen. De moeder houdt haar tegen.
Dan denk ik zo bij mezelf: als het probleem opgelost wordt door de zus te laten doen, waarom hou je haar dan tegen? Misschien omdat het kind niet gehoorzaamt? Maar is gehoorzamen dan belangrijker dan het oplossen van het probleem?
Zulke levensproblemen probeer ik dan op te lossen. Iedereen denkt dat ik naar de Quick ga voor de vettige frieten en hamburgers, maar niets is minder waar.

20:42 | Commentaren (0)

09 januari 2012

Center Parcs zingen

We gingen nog eens een weekend naar Center Parcs. De meisjes zijn nu al groter (10 en 9) en kunnen alleen op de glijbaan naar beneden. In zo’n subtropisch zwemparadijs zijn dat lange donkere buizen (zeker ‘s avonds). Ik vroeg hen om te zingen op weg naar beneden. Vroeger deden ze dat ook, om hun angst wat te overwinnen.
Je hoort ze dus zingen tot beneden, hé. (Ze zongen “Altijd kwaad” van Sunjata, een hoorspel.)
Ik stond daar bovenaan te grijnzen...

20:40 | Commentaren (0)

05 januari 2012

Nachtelijke bezigheden

(Het begin is idem vorige verhaal: ik geef mijn zoontje een zoen net voor wij gaan slapen.)
Zijn hand ligt op de doos papieren doekjes die in zijn bed ligt. Hij draait zich om, in zijn slaap, en ik zie dat hij nog steeds de doos vast heeft. Ik lach stilletjes, trek de doos zachtjes uit zijn hand, en leg ze terug.
De dag nadien moet hij echt hartelijk lachen als ik het vertel. (“Echt waar, papa?”)

20:39 | Commentaren (0)

04 januari 2012

Nachtelijke gesprekken

Net voor wij gaan slapen, geef ik mijn slapend zoontje nog voorzichtig een zoen. Net voor de deur helemaal dicht is, hoor ik: “Papa!”
Ik ga terug naar binnen: “Ja, wat is er, ventje?”
“Is het al ochtend?” vraag hij met een lage, slaperige stem.
“Neen, man, wij gaan net slapen. Het is nog lang geen ochtend. Slaap maar terug.”
“Duurt het nog lang voor ik mag opstaan?”
“Ja, het duurt nog lang, hoor. Doe je oogjes nu maar dicht en slaap maar.
“Papa, ik wil 's avonds politieman worden. Maar niet echt, hé.”
“Okee, vriend.”
Ik vertelde de volgende ochtend wat hij mij vertelde, en hij wist het nog. Hij vond het zelfs grappig.

20:38 | Commentaren (0)

03 januari 2012

Lady Gaga

“Papa, papa, we willen dansen op een liedje van Lady Gaga.”
Eerst probeerde ik dat te gewoon af te spelen via Internet, maar het lukte niet. Dus kocht ik het maar. Toen ze het al 25 keer afgespeeld hadden, werd het hen duidelijk: “Lady Gaga is een meisje!”
Ze dachten echt dat Lady Gaga een jongen was.

20:37 | Commentaren (0)

02 januari 2012

Oleofactorisch

We stappen uit de sporthal, waar mijn zoontje net een uurtje heeft geturnd.
“Het ruikt hier naar skivakantie. Het ruikt hier naar sneeuw.”
Hij had gelijk: het was ijskoud en als je goed rook, leek het een beetje op de geur van de bergen. Koud en vochtig. Waarmee ook bewezen is dat oleofactorisch geheugen (geheugen van de geur) echt bestaat.

20:37 | Commentaren (0)

29 december 2011

Links of rechts

“Papa, zijt gij links of rechts?”
En nog voor ik kon antwoorden: “Nee nee, gij zijt rechtdoor.”

20:36 | Commentaren (0)

28 december 2011

Spreuk

“We zijn niet gestopt met spelen omdat we ouder werden.
We werden ouder omdat we gestopt zijn met spelen.”
Dit staat aan de ingang van het Speelgoedmuseum in Mechelen.

20:36 | Commentaren (0)

27 december 2011

Boos (3)

De tekening die mijn zoontje maakte toen hij boos was, wordt ook op het werk gebruikt. Een collega met wie ik een meningsverschil had, krabbelde wat lijnen op een blad. Daarboven tekende hij een hartje. Hij zei er bij dat hij me nog altijd graag zag... (Lief hé?)

20:35 | Commentaren (0)

26 december 2011

Schattig

Ik stap de trap af, na de avondzoen aan mijn zoontje. Hij roept me nog wat liefdesverklaringen na.
“Papa, gij zijt mijn lieve schat.”
“Ja, vent, jij ook, hoor.”
“En je bent schattig, papa.”