26 januari 2012
Brug
Ik rij met de oudste en haar beste vriendin naar de muziekschool. We moeten daarvoor over een brug over water. Op een dag staat de brug open. Ik zit eerst zo wat te wachten, en dan zeg ik: “Kom, we stappen uit en we gaan kijken naar de boot die passeert.”
Achter mij veel bezorgde blikken. We stonden namelijk aan een verkeerslicht, met een hele rij auto’s achter ons.
“Neen, al die auto’s achter ons zullen kwaad zijn.”
“Maar neen. Kom.”
Die 50 meter naar het water waren waarschijnlijk erg lang, in hun ogen. Elke 5 seconden keken ze achteruit, om te zien of er geen bestuurders kwaad werden. Ze waren zo blij toen we terug naar de auto stapten.
Achter mij veel bezorgde blikken. We stonden namelijk aan een verkeerslicht, met een hele rij auto’s achter ons.
“Neen, al die auto’s achter ons zullen kwaad zijn.”
“Maar neen. Kom.”
Die 50 meter naar het water waren waarschijnlijk erg lang, in hun ogen. Elke 5 seconden keken ze achteruit, om te zien of er geen bestuurders kwaad werden. Ze waren zo blij toen we terug naar de auto stapten.
20:50 | Commentaren (0)
25 januari 2012
Bed
(Ik denk dat de meerderheid van de verhaaltjes op deze blog te maken hebben met slapen gaan, of bedtijd.)
Op een avond komt de kleinste vent naar beneden en ik kom hem tegemoet op de trap.
“Wat is er, ventje?”
“Papa, mijn nagels zijn te lang en ze schuren tegen mijn dekentje.”
Zo’n groot probleem kunnen we niet onbehandeld laten. Ik knip zijn nagels, en als ik hem terug in zijn bed leg zegt hij: “Als het nu nog schuurt, ga ik mij serieus kwaad maken, hoor...“
Pfoei, ik was blij dat ze goed geknipt waren.
Op een avond komt de kleinste vent naar beneden en ik kom hem tegemoet op de trap.
“Wat is er, ventje?”
“Papa, mijn nagels zijn te lang en ze schuren tegen mijn dekentje.”
Zo’n groot probleem kunnen we niet onbehandeld laten. Ik knip zijn nagels, en als ik hem terug in zijn bed leg zegt hij: “Als het nu nog schuurt, ga ik mij serieus kwaad maken, hoor...“
Pfoei, ik was blij dat ze goed geknipt waren.
20:49 | Commentaren (0)
24 januari 2012
Groot geheim (2)
Onlangs vertelde ik het groot geheim opnieuw.
“Ik ga het bewaren op een stoeltje in mijn hart, papa.”
“Op een stoeltje in je hart? Heb je dat op school geleerd?”
“Ja. Opa zit ook op een stoeltje in mijn hart.”
Ik kijk hem aan. Hij voegt er aan toe: “Niet mee lachen, hé papa.”
“Ik ga het bewaren op een stoeltje in mijn hart, papa.”
“Op een stoeltje in je hart? Heb je dat op school geleerd?”
“Ja. Opa zit ook op een stoeltje in mijn hart.”
Ik kijk hem aan. Hij voegt er aan toe: “Niet mee lachen, hé papa.”
Ik lach niet, maar vind het wel superlief. “Neen, vriend. Ik vind het leuk dat opa in je hart zit.”
20:48 | Commentaren (0)
23 januari 2012
Groot geheim (1)
“Ik ga je een groot geheim vertellen.”
Hij kijkt mij met verwachtingsvolle ogen aan. “Echt waar?”
“Ja, en je mag het aan niemand vertellen, hé?”
“Neen, echt niet, papa.”
“Beloofd hé, niet vertellen, aan niemand, hé. Echt echt niet...”
“Echt niet, papa.” Hij grijnst tot achter zijn oren.
Dan fluister ik in zijn oor: “Ik zie je supergraag.”
En dan roept hij voor het hele huis: “Papa ziet mij graag!”
“Stilletjes!” roep ik dan nog, maar te laat: iedereen weet het.
Hij kijkt mij met verwachtingsvolle ogen aan. “Echt waar?”
“Ja, en je mag het aan niemand vertellen, hé?”
“Neen, echt niet, papa.”
“Beloofd hé, niet vertellen, aan niemand, hé. Echt echt niet...”
“Echt niet, papa.” Hij grijnst tot achter zijn oren.
Dan fluister ik in zijn oor: “Ik zie je supergraag.”
En dan roept hij voor het hele huis: “Papa ziet mij graag!”
“Stilletjes!” roep ik dan nog, maar te laat: iedereen weet het.
20:47 | Commentaren (0)
19 januari 2012
Kerkhof
Begin november ging mijn dame met de kinderen naar het kerkhof.
Zegt de oudste: “Zo veel mensen dat er al gestorven zijn, mama, daar word ik wel verdrietig van.”
Zegt de oudste: “Zo veel mensen dat er al gestorven zijn, mama, daar word ik wel verdrietig van.”
20:46 | Commentaren (0)
18 januari 2012
Winden
Mijn zoontje heeft al hele theoriën. Zo kan hij uitgebreid uitleggen (vooral met voorbeelden) wat het verschil is tussen een scheet en een prot. Ik moet eerlijk zeggen dat ik het niet wist, voor mij was dat hetzelfde. Maar neen, beste lezers, het is niet gelijk.
Een prot is veel zwaarder. Een scheet is iets lichter. Het zou veel duidelijker zijn mochten jullie horen wat hij bedoelt.
Een prot is veel zwaarder. Een scheet is iets lichter. Het zou veel duidelijker zijn mochten jullie horen wat hij bedoelt.
20:45 | Commentaren (0)
17 januari 2012
Tekenen
In de trein zit een kind met een vrouw. Het kind tekent en legt uit wat ze tekent. De vrouw luistert maar half, maar dat is niet erg. Het kind verwacht ook niet veel antwoord.
Ik vraag me af: hoe kan een kind zich zo geconcentreerd bezighouden met simpelweg tekenen? En: moeten wij misschien ook wat meer tekenen?
Ik vraag me af: hoe kan een kind zich zo geconcentreerd bezighouden met simpelweg tekenen? En: moeten wij misschien ook wat meer tekenen?
20:44 | Commentaren (0)
16 januari 2012
Vertellingen
Hele verhalen vertelt hij. Met gebaren en intonatie, gelaatsuitdrukkingen en zwier. Tijd is nog wat moeilijk: wat is vandaag of morgen, gisteren of overmorgen?
Bijvoorbeeld: “Niet vandaag, een andere dag, toen we frieten gaan eten waren. Toen zei dinges dat ik naar frieten rook.”
Bijvoorbeeld: “Niet vandaag, een andere dag, toen we frieten gaan eten waren. Toen zei dinges dat ik naar frieten rook.”
20:44 | Commentaren (0)
12 januari 2012
Wafels eten
Wafels zijn dingen die je opeet. Ze zijn ook lekker.
Suiker is gewoon erg lekker.
Suiker is gewoon erg lekker.
Wafels en suiker zijn een ideale combinatie. Je kan namelijk elk gaatje in de wafel vullen met suiker. Tot aan de rand vullen, zelfs. Er kan dan redelijk wat suiker in zo’n wafel, dat kan ik jullie wel vertellen.
Sommige slimme kleine jongetjes benutten de wafel dan ook optimaal.
Sommige slimme kleine jongetjes benutten de wafel dan ook optimaal.
20:41 | Commentaren (0)
11 januari 2012
Nachteloze slaap
Ik voel een klein warm iemand naast mij kruipen. Ik word heel langzaam wakker (eigenlijk zijn dat graden van bewustzijn, en toen had ik 3 op 10 qua bewustzijn).
Ik kijk hoe laat het is. Het is half vijf. Ik vraag stilletjes aan mijn zoontje: “Wat doe jij hier, man?”
“Ah, ik moest eigenlijk naar het toilet.”
En hij is weg.
Ja, iedereen kan zich wel eens vergissen, hé.
Ik kijk hoe laat het is. Het is half vijf. Ik vraag stilletjes aan mijn zoontje: “Wat doe jij hier, man?”
“Ah, ik moest eigenlijk naar het toilet.”
En hij is weg.
Ja, iedereen kan zich wel eens vergissen, hé.
20:43 | Commentaren (0)
10 januari 2012
Quick
In mijn levenslabo “de Quick” ontdek ik een andere zijde van de samenleving. En eerlijk is eerlijk, soms kom ik ook mezelf tegen.
Ik sta te wachten aan de toog. Er zijn redelijk wat wachtenden voor mij. Ik zie een vrouw staan wachten. Ze roept kwaad naar boven (daar zijn de toiletten): “Als jullie niet naar beneden komen, krijgen jullie geen eten!” Ze roept dat drie of vier keer, en dan komt er een meisje van een jaar of 9 naar beneden.
“Als je zus niet naar beneden komt, krijgt ze geen eten. Ze moet het zelf maar weten.”
De grote zus wil snel naar boven lopen om haar kleinere zus te gaan halen. De moeder houdt haar tegen.
Dan denk ik zo bij mezelf: als het probleem opgelost wordt door de zus te laten doen, waarom hou je haar dan tegen? Misschien omdat het kind niet gehoorzaamt? Maar is gehoorzamen dan belangrijker dan het oplossen van het probleem?
Zulke levensproblemen probeer ik dan op te lossen. Iedereen denkt dat ik naar de Quick ga voor de vettige frieten en hamburgers, maar niets is minder waar.
Ik sta te wachten aan de toog. Er zijn redelijk wat wachtenden voor mij. Ik zie een vrouw staan wachten. Ze roept kwaad naar boven (daar zijn de toiletten): “Als jullie niet naar beneden komen, krijgen jullie geen eten!” Ze roept dat drie of vier keer, en dan komt er een meisje van een jaar of 9 naar beneden.
“Als je zus niet naar beneden komt, krijgt ze geen eten. Ze moet het zelf maar weten.”
De grote zus wil snel naar boven lopen om haar kleinere zus te gaan halen. De moeder houdt haar tegen.
Dan denk ik zo bij mezelf: als het probleem opgelost wordt door de zus te laten doen, waarom hou je haar dan tegen? Misschien omdat het kind niet gehoorzaamt? Maar is gehoorzamen dan belangrijker dan het oplossen van het probleem?
Zulke levensproblemen probeer ik dan op te lossen. Iedereen denkt dat ik naar de Quick ga voor de vettige frieten en hamburgers, maar niets is minder waar.
20:42 | Commentaren (0)
09 januari 2012
Center Parcs zingen
We gingen nog eens een weekend naar Center Parcs. De meisjes zijn nu al groter (10 en 9) en kunnen alleen op de glijbaan naar beneden. In zo’n subtropisch zwemparadijs zijn dat lange donkere buizen (zeker ‘s avonds). Ik vroeg hen om te zingen op weg naar beneden. Vroeger deden ze dat ook, om hun angst wat te overwinnen.
Je hoort ze dus zingen tot beneden, hé. (Ze zongen “Altijd kwaad” van Sunjata, een hoorspel.)
Ik stond daar bovenaan te grijnzen...
Je hoort ze dus zingen tot beneden, hé. (Ze zongen “Altijd kwaad” van Sunjata, een hoorspel.)
Ik stond daar bovenaan te grijnzen...
20:40 | Commentaren (0)
05 januari 2012
Nachtelijke bezigheden
(Het begin is idem vorige verhaal: ik geef mijn zoontje een zoen net voor wij gaan slapen.)
Zijn hand ligt op de doos papieren doekjes die in zijn bed ligt. Hij draait zich om, in zijn slaap, en ik zie dat hij nog steeds de doos vast heeft. Ik lach stilletjes, trek de doos zachtjes uit zijn hand, en leg ze terug.
De dag nadien moet hij echt hartelijk lachen als ik het vertel. (“Echt waar, papa?”)
Zijn hand ligt op de doos papieren doekjes die in zijn bed ligt. Hij draait zich om, in zijn slaap, en ik zie dat hij nog steeds de doos vast heeft. Ik lach stilletjes, trek de doos zachtjes uit zijn hand, en leg ze terug.
De dag nadien moet hij echt hartelijk lachen als ik het vertel. (“Echt waar, papa?”)
20:39 | Commentaren (0)
04 januari 2012
Nachtelijke gesprekken
Net voor wij gaan slapen, geef ik mijn slapend zoontje nog voorzichtig een zoen. Net voor de deur helemaal dicht is, hoor ik: “Papa!”
Ik ga terug naar binnen: “Ja, wat is er, ventje?”
“Is het al ochtend?” vraag hij met een lage, slaperige stem.
“Neen, man, wij gaan net slapen. Het is nog lang geen ochtend. Slaap maar terug.”
“Duurt het nog lang voor ik mag opstaan?”
“Ja, het duurt nog lang, hoor. Doe je oogjes nu maar dicht en slaap maar.
“Papa, ik wil 's avonds politieman worden. Maar niet echt, hé.”
“Okee, vriend.”
Ik vertelde de volgende ochtend wat hij mij vertelde, en hij wist het nog. Hij vond het zelfs grappig.
Ik ga terug naar binnen: “Ja, wat is er, ventje?”
“Is het al ochtend?” vraag hij met een lage, slaperige stem.
“Neen, man, wij gaan net slapen. Het is nog lang geen ochtend. Slaap maar terug.”
“Duurt het nog lang voor ik mag opstaan?”
“Ja, het duurt nog lang, hoor. Doe je oogjes nu maar dicht en slaap maar.
“Papa, ik wil 's avonds politieman worden. Maar niet echt, hé.”
“Okee, vriend.”
Ik vertelde de volgende ochtend wat hij mij vertelde, en hij wist het nog. Hij vond het zelfs grappig.
20:38 | Commentaren (0)
03 januari 2012
Lady Gaga
“Papa, papa, we willen dansen op een liedje van Lady Gaga.”
Eerst probeerde ik dat te gewoon af te spelen via Internet, maar het lukte niet. Dus kocht ik het maar. Toen ze het al 25 keer afgespeeld hadden, werd het hen duidelijk: “Lady Gaga is een meisje!”
Ze dachten echt dat Lady Gaga een jongen was.
Eerst probeerde ik dat te gewoon af te spelen via Internet, maar het lukte niet. Dus kocht ik het maar. Toen ze het al 25 keer afgespeeld hadden, werd het hen duidelijk: “Lady Gaga is een meisje!”
Ze dachten echt dat Lady Gaga een jongen was.
20:37 | Commentaren (0)
02 januari 2012
Oleofactorisch
We stappen uit de sporthal, waar mijn zoontje net een uurtje heeft geturnd.
“Het ruikt hier naar skivakantie. Het ruikt hier naar sneeuw.”
Hij had gelijk: het was ijskoud en als je goed rook, leek het een beetje op de geur van de bergen. Koud en vochtig. Waarmee ook bewezen is dat oleofactorisch geheugen (geheugen van de geur) echt bestaat.
“Het ruikt hier naar skivakantie. Het ruikt hier naar sneeuw.”
Hij had gelijk: het was ijskoud en als je goed rook, leek het een beetje op de geur van de bergen. Koud en vochtig. Waarmee ook bewezen is dat oleofactorisch geheugen (geheugen van de geur) echt bestaat.
20:37 | Commentaren (0)
29 december 2011
Links of rechts
“Papa, zijt gij links of rechts?”
En nog voor ik kon antwoorden: “Nee nee, gij zijt rechtdoor.”
En nog voor ik kon antwoorden: “Nee nee, gij zijt rechtdoor.”
20:36 | Commentaren (0)
28 december 2011
Spreuk
“We zijn niet gestopt met spelen omdat we ouder werden.
We werden ouder omdat we gestopt zijn met spelen.”
Dit staat aan de ingang van het Speelgoedmuseum in Mechelen.
We werden ouder omdat we gestopt zijn met spelen.”
Dit staat aan de ingang van het Speelgoedmuseum in Mechelen.
20:36 | Commentaren (0)
27 december 2011
Boos (3)
De tekening die mijn zoontje maakte toen hij boos was, wordt ook op het werk gebruikt. Een collega met wie ik een meningsverschil had, krabbelde wat lijnen op een blad. Daarboven tekende hij een hartje. Hij zei er bij dat hij me nog altijd graag zag... (Lief hé?)
20:35 | Commentaren (0)
26 december 2011
Schattig
Ik stap de trap af, na de avondzoen aan mijn zoontje. Hij roept me nog wat liefdesverklaringen na.
“Papa, gij zijt mijn lieve schat.”
“Ja, vent, jij ook, hoor.”
“En je bent schattig, papa.”
“Papa, gij zijt mijn lieve schat.”
“Ja, vent, jij ook, hoor.”
“En je bent schattig, papa.”
20:35 | Commentaren (0)
21 december 2011
Trots
Mijn jongste dochter staat met een vriendje in de tuin. Ze kijken naar de kippen. Ik bekijk ze vanuit het keukenraam. Daar staat een klein mensje, ze is mijn dochter en ik ben trots. Ik weet niet precies waarom, want ze doet niets speciaals. Of ben ik trots dat ze daar staat, haar kippen toont, meestal gelukkig is en reeds haar eigen wil heeft?
19:51 | Commentaren (0)
20 december 2011
Zot
Ik werk vier vijfden en ben vrijdag weer thuis. Dan ga ik de kinderen dikwijls halen van school. De twee jongste met de wagen. De oudste komt alleen terug met de fiets. Als we haar dan passeren met de wagen, doen we alle ruiten open en roepen we naar haar. We dan dan een beetje onnozel. Ze lacht dan altijd zo leuk, half verlegen en half blij met de aandacht, ook al is die zot. Wat moet er meer zijn dan een lachend kind?
19:50 | Commentaren (0)
19 december 2011
Timmeren
Onlangs mocht ik weer bij de jongste dochter gaan helpen. Geen pannekoeken dit keer, maar een beetje timmerwerk: foto-kaders. Er waren drie meisjes in ‘mijn’ groep, waaronder mijn dochter. Ik heb ze -onder begeleiding- alles zelf laten doen. Ze vonden het leuk.
Ik ben daar redelijk goed in, vind ik. Misschien dat ik later, als mijn kinderen groot zijn, ook nog eens onderwijzer word...
Ik ben daar redelijk goed in, vind ik. Misschien dat ik later, als mijn kinderen groot zijn, ook nog eens onderwijzer word...
19:47 | Commentaren (0)
15 december 2011
Geluk (2)
Ik probeer af en toe bezig te zijn met de kinderen. Een beetje ‘papa-tijd’. Dat hoeft niet altijd heel bewust of heel intensief te zijn, maar eens een moment hier of daar. Als ik op het einde van de dag dan terugblik, dan ben ik tevreden. Voldaan, is het woord eigenlijk...
19:50 | Commentaren (0)
14 december 2011
Geluk (1)
Weten jullie wat zalig is? ‘s Ochtends nog wat soezen in bed, en de kinderen bezig horen in de badkamer. Of ziek in bed liggen, en ze horen spelen in bad. Of nog: op zondag in de zetel liggen, met het raam naar buiten open en de kinderen spelen in de tuin.
Ik vind dat zo rustgevend. Dan voel ik me echt op mijn gemak, alles is rustig en alles is goed. Het leven is op dat moment echt goed. Als ik ooit moet doodgaan, en ik mag kiezen, dan op zo’n moment.
Ik vind dat zo rustgevend. Dan voel ik me echt op mijn gemak, alles is rustig en alles is goed. Het leven is op dat moment echt goed. Als ik ooit moet doodgaan, en ik mag kiezen, dan op zo’n moment.
19:49 | Commentaren (0)
13 december 2011
Alleen slapen (6)
En o wee, hij heeft het nadien nog verschillende keren gezegd: “Papa, ik vind het echt niet leuk, alleen slapen.”
“Waarom vind je dat niet leuk, vent?”
“Ik heb schrik, papa. Ik denk altijd dat er een knijper achter mij zit.”
“Een knijper? Wat is dat, een knijper?”
“Zo iemand die in mijn rug knijpt.”
“Ventje toch, er is hier toch niemand. Knijpers bestaan toch niet?”
Zelfs zijn nieuwe bed zal hem niet overtuigen dat het leuk is om alleen te slapen.
“Waarom vind je dat niet leuk, vent?”
“Ik heb schrik, papa. Ik denk altijd dat er een knijper achter mij zit.”
“Een knijper? Wat is dat, een knijper?”
“Zo iemand die in mijn rug knijpt.”
“Ventje toch, er is hier toch niemand. Knijpers bestaan toch niet?”
Zelfs zijn nieuwe bed zal hem niet overtuigen dat het leuk is om alleen te slapen.
19:46 | Commentaren (0)
12 december 2011
Alleen slapen (5)
“Papa, ik word ‘s nachts wakker omdat mijn voeten tegen het einde van het bed komen.” Dat zijn volgens mij signalen dat zijn bed te klein is. We hebben de twee dan maar gecombineerd: hij krijgt een groter bed omdat hij te groot wordt en ook als compensatie omdat hij alleen moet slapen.
19:45 | Commentaren (0)
08 december 2011
Alleen slapen (4)
Enkele avonden later had hij er al iets beter op gevonden: “Ik doe eerst mijn klein lampje aan, dan het groot licht. Ik doe de deur open, ga naar de gang en dan doe ik mijn klein lampje weer uit.”
Een praktisch kind...
19:42 | Commentaren (0)
07 december 2011
Alleen slapen (3)
De eerste keer dat hij alleen sliep, riep hij ‘s ochtends: “Papa. Papa.”
Ik kruip slaapdronken uit het bed (‘t is dan half zeven of zoiets) en zeg: “Wat is er, vent?”
“Hoe moet ik opstaan, papa?”
Ik wist echt niet wat zeggen: “Hoe bedoel je, man?”
“Hoe moet ik mijn lichtje aan doen?”
Aha. Tot dan toe stond hij altijd samen met zijn zus op, en die verzorgde de logistiek.
“Je doet je lichtje aan, je staat op en komt bij mama en papa. Je mag je lichtje laten branden.”
“Okee.”
Ik kruip slaapdronken uit het bed (‘t is dan half zeven of zoiets) en zeg: “Wat is er, vent?”
“Hoe moet ik opstaan, papa?”
Ik wist echt niet wat zeggen: “Hoe bedoel je, man?”
“Hoe moet ik mijn lichtje aan doen?”
Aha. Tot dan toe stond hij altijd samen met zijn zus op, en die verzorgde de logistiek.
“Je doet je lichtje aan, je staat op en komt bij mama en papa. Je mag je lichtje laten branden.”
“Okee.”
19:41 | Commentaren (0)
06 december 2011
Alleen slapen (2)
Het 'alleen slapen' vinden twee leuk, en drie niet: papa, mama en de jongste vent, die nu alleen moet slapen. Hij zei dat het niet leuk was, maar meer niet. De eerste nacht sliep de oudste meid bij hem, om de overgang wat gemakkelijker te maken.
Toen ik hem wat vroeger instopte, zei hij: “Papa, ik vind het leuk dat mijn zus nog een nachtje bij mij blijft slapen.”
Ik kreeg het zowaar even moeilijk. Typisch hem, zo flink doen maar toch een klein hartje hebben. (Ik vraag me dan altijd af of we die kinderen niet teveel onder druk zetten. Wat is dat, flink zijn?)
Toen ik hem wat vroeger instopte, zei hij: “Papa, ik vind het leuk dat mijn zus nog een nachtje bij mij blijft slapen.”
Ik kreeg het zowaar even moeilijk. Typisch hem, zo flink doen maar toch een klein hartje hebben. (Ik vraag me dan altijd af of we die kinderen niet teveel onder druk zetten. Wat is dat, flink zijn?)
19:40 | Commentaren (0)